Zes toxinen, twee momenten en één conclusie: je ziet het niet aan het graan.
Mycotoxinen zijn secundaire metabolieten van schimmels. Ze zijn geen teken van bederf en verdwijnen niet als de schimmel sterft: ze blijven in de korrel zitten, ook na drogen, malen en verwerken. Dat maakt ze lastig te beheersen met maatregelen die alleen op zicht of geur vertrouwen.
Fusarium-soorten infecteren de plant tijdens de bloei, vooral bij vochtig weer en gematigde temperaturen. De toxinen die daaruit ontstaan — DON, zearalenon, T-2/HT-2 en fumonisine — zitten al in het graan voordat het van het veld komt. Aspergillus en Penicillium gedijen juist in opslag en transport, bij vochtgehaltes boven ongeveer 14% en voldoende warmte. Daar ontstaan aflatoxine en ochratoxine A.
| Toxine | Vooral in | Kritisch bij | Belangrijkste effect |
|---|---|---|---|
| Aflatoxine B1 | maïs, noten, import | melkvee, pluimvee, mens | leverschade; carcinogeen |
| DON | tarwe, maïs, DDGS | varkens | voerweigering, braken, groeiremming |
| Zearalenon | maïs | varkens, vooral biggen | oestrogene effecten, vruchtbaarheid |
| Fumonisine | maïs | paarden, varkens | leuko-encefalomalacie, longoedeem |
| Ochratoxine A | gerst, haver, opslag | varkens, pluimvee | nefrotoxiciteit |
| T-2/HT-2 | haver, gerst | pluimvee, varkens | voerweigering, immuunfunctie |
Indeling op basis van de EFSA-risicobeoordelingen die aan de huidige normen ten grondslag liggen.
Schimmels die in het veld toeslaan, maken vaak meer dan één toxine, en een partij is meestal een mengsel van percelen, rassen en oogstdagen. Een monster met DON bevat daarom regelmatig ook zearalenon; maïs met fumonisine kan ook aflatoxine bevatten. Welke combinatie in jouw partijen zit, hangt af van het gewas, de herkomst en het weer van dat seizoen.
Dezelfde partij kan voor rundvee acceptabel zijn en voor varkens onbruikbaar. DON heeft een voerwaarde van 5 mg/kg voor rundvee en 0,9 mg/kg voor varkens. Zearalenon staat op 0,5 mg/kg voor melkvee en 0,1 mg/kg voor biggen. Fumonisine staat op 5 mg/kg voor paarden en 50 mg/kg voor volwassen herkauwers. Die verschillen komen uit de toxicologie, niet uit de handel.
Naast de vrije toxinen bestaan gebonden en gemaskeerde vormen, zoals DON-3-glucoside. Die worden niet routinematig meegenomen in de analyse en vallen buiten de huidige maximumgehalten: de Commissie stelde in 2024 expliciet dat er nog geen routinemethode is om de som van DON en zijn gemodificeerde vormen te normeren. Voor de praktijk betekent dat de gemeten waarde een ondergrens is, niet een totaal.
De conclusie is daarmee eenvoudiger dan de chemie: je kunt mycotoxinen niet aan het graan zien, je kunt ze niet wegdrogen en je kunt ze niet met één test afdekken. Wat overblijft is een systeem van representatief bemonsteren, gericht meten en de juiste norm bij de juiste bestemming.
<a href="/nl/kennisbank">Naar de kennisbank</a>
<a href="/nl/normen">Naar de normen</a>